Return to site

Eduards eerste ervaring

Een interview is zelden een gesprek. Ja, het is een vraaggesprek, kun je zeggen, met vragen en antwoorden. Maar het is meestal iets heel anders dan een vrije uitwisseling van gedachten. Steeds meer is het een middel dat je strategisch inzet waarbij van tevoren is afgebakend wat wel en wat niet kan worden gezegd of gevraagd. Er moet een standpunt worden verkondigd, een boek verkocht, een tegenstander veroordeeld, een comeback gevierd.

Moet allemaal gebeuren. Maar HET ECHTE GESPREK blijft trekken. De vrije associaties, de verwondering, de spontaniteit, de opbloeiende interesse in elkaar, het echte contact, de klik, de ervaring.

Dat is één reden om Dialoog in het donker te beginnen, het open gesprek faciliteren en begeleiden tussen twee mensen die iets gemeen hebben, die een eigen visie hebben en nieuwsgierig zijn naar elkaar.
Waar kunnen ze het over hebben? Over hoe ze omgaan met de veranderingen in hun vakgebied, bijvoorbeeld. Over hoe ze omgaan met persoonlijk verlies. Waar ze tegenaan lopen bij hun vrijwilligerswerk in vluchtelingencentra. Wat zingeving en theater met elkaar te maken hebben of juist niet. Waarom iedereen schreeuwt om leiderschap dat blijkbaar niet wordt getoond en waar dat aan ligt.
Een dialoog, dus. Tijd voor reflectie, voor bezinning. Voor: waar was het ook alweer allemaal om begonnen. Voor: hoe moet het dan verder.

De andere reden om Dialoog in het donker te beginnen, is natuurlijk het donker zelf. Want zo vindt het gesprek plaats. In het aardedonker – je ziet letterlijk helemaal niets. Waarom?
Pieter Jan de Bree ontwikkelde het idee en heeft er al uitgebreid mee gewerkt. In het donker word je niet afgeleid door visuele prikkels. Daardoor ben je in staat beter naar elkaar te luisteren. Je ervaart, na een paar minuten wennen, een grote rust. Je geeft je over aan het donker, stelt jezelf open. Het donker – dit is wetenschappelijk bewezen – stimuleert de rechterhersenhelft. De samenwerking tussen linker- en rechterhersenhelft verbetert daardoor en dat zorgt voor vrij en onbevangen denken en spreken. Het donker stimuleert dus je creativiteit. Allemaal goed voor diepgaande, rijke gesprekken.

Ik moest het natuurlijk eerst zelf ervaren. We leenden een kleine kamer in de pastorie van een kerk bij mij in de buurt, plakten elk gaatje af, en daar zaten we dan, in het roerloze donker. En ja, dat echte pikkedonker doet wat met je. Je gaat minder rekening houden met hoe je (denkt dat je) overkomt. Je lichaam ontspant. Dat creëert geestelijke ruimte. Er zijn alleen die twee stemmen die je nu scherper, nauwkeuriger hoort. Je wordt openhartig. Er ontstaat echt contact. Mooie ervaring.

Dus we gaan er mee verder. Geen debatten, geen gescherm met standpunten, geen personality-interviews, maar gesprekken tussen mensen om te kijken wat het is dat ons met elkaar verbindt.
 

Eduard van Holst Pellekaan

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK