Return to site

Onze eerste stappen

In de eerste post zette ik het gestandaardiseerde, voorgekookte interview af tegen het vrije, spontane, op gelijkwaardigheid gestoelde gesprek. Piet en ik geloven daar in. Tegelijk kan een ‘Interview in het donker’ ook de bijzondere kwaliteit van die dialoog hebben. Zolang de interviewer zich ook opent, daar niet alleen zit om te halen, maar ook van zichzelf wil geven. Dus die instelling, gekoppeld aan de nogal magische werking van het donker, moet ook tot unieke gesprekken leiden.

We zijn in (voor)gesprek met twee fascinerende mannen. De een worstelt al geruime tijd met zijn ‘donkere kant’, soms in het openbaar. Het gesprek zou gaan over vragen als: hoe geef je ruimte aan je donkere kant? Is onderdrukken niet gewoon beter? Kun je je aan je eigen donker ontworstelen? Welke setting leent zich beter voor een onderzoekende bespiegeling hierop dan… juist.

De ander is nu een paar jaar financieel onafhankelijk, zoals dat mooi heet, en doet leuke dingen. Hoe is je leven in zo’n positie als je nog een heel leven voor je hebt? Wat mis je, wat ontdek je, hoe zie je de wereld? Wat stelt je teleur? Wat blijken openbaringen? Wat staat je te doen? 

In welke vorm we de gesprekken gaan voeren, is nog niet duidelijk. De eerste man suggereerde het gesprek met publiek te doen, met diner na (waarbij iedereen dan - bij kaarslicht - geïnspireerd over zijn eigen donkere kanten praat). Het idee van een man of twintig in het pikkedonker bij elkaar, en dan dat gesprek dat door die zwarte ruimte klinkt – het prikkelt de verbeelding.

We zijn ook nog hard op zoek naar geschikte ruimtes. Niet al te groot, relatief gemakkelijk verduisterbaar, in een rustige omgeving. Schiet je iets te binnen? Graag!

Eduard van Holst Pellekaan

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK