Return to site

Van het donker naar het licht

Als jongen werd hij slachtoffer van langdurig seksueel misbruik (vijf jaar) door een priester en kerkkoordirigent. Je zou niet gek opkijken als Remy Jacobs alles wat met geloof, met kerk en religie te maken heeft, had afgezworen. Als zijn goed ontvangen, semi-autobiografische theatervoorstelling ‘Als ik de liefde niet had’ een afrekening was geweest. Een wraakoefening. Als hij zou strijden tegen een geloofsinstituut dat door het celibaat seksueel kindermisbruik in de hand werkt.

Maar Remy zegt dingen als: ‘Ik zou zo blij zijn als mensen konden ervaren dat geloven iets anders is dan wat de instituten er vaak van maken. Geloven is iets van het hart, iets dat je weet van binnen.’


Remy Jacobs, in 1969 geboren en opgegroeid in het zwaar katholieke Zuid-Limburg. Priester geworden, maar inmiddels niet meer in functie. Tegenwoordig theatermaker en geestelijk verzorger in een Rotterdams ziekenhuis.

Praat met Remy, en je raakt gefascineerd door zijn inmiddels zeer persoonlijke manier van geloven. Door de manier waarop hij dat duister uit zijn jeugd, je zou kunnen zeggen, naar het licht heeft gebracht. Hij is daarvoor wel door periodes gegaan waarin hij zich door God en alles verlaten voelde, maar uiteindelijk bleek zijn geloof zijn reddingsboei. Hij is bescheiden, op zijn hoede voor grote woorden en waarheden. Geen enkele bekeerdrift, maar slechts zijn verhaal. Daardoor kun je er ook als niet-gelovige aan relateren. Hij biedt een nieuw en verrassend zicht op christelijke spiritualiteit. Luister in Soundcloud naar ons gesprek.

Dit was onze eerste Dialoog in het donker. Al was het meer een interview. Een try-out die van de beoogde drie kwartier uitliep tot twee uur. Daarin is veel moois gezegd maar het is nogal doorbijten om het gesprek volledig te beluisteren. Daarom hebben we het in fragmenten geknipt. In fragment 4 en 5, bijvoorbeeld, vertelt Remy over het misbruik en de impact die het had. De fragmenten 8 en 9 geven een beeld van hoe Remy gelooft. In 10 en 11 maakt hij de balans op na de voorstelling. Scroll even naar beneden voor het begin van het gesprek. Neem eens per dag een fragment tot je, als het hoofdstuk van een goed boek (doktersadvies :-).

Het donker, zei Remy, stelde hem op z’n gemak. Hij voelde dat hij vrij kon praten. Zo vrij dat we soms gezamenlijk verdwaalden in de grote begrippen als ‘God’, ‘liefde’ en ‘overgave’. De stiltes waren mooi. Het was prettig bij Ctaste in Amsterdam en we waren erg blij met Bas de Ruiters gastvrijheid.  

Wat hebben Pieter Jan de Bree en ik geleerd? We ontdekten dat we een rolverdeling hadden zonder die te hebben afgesproken. Ik was meer de journalist die met behulp van de ratio zaken samen probeerde te vatten, terugkwam op dingen die bleven liggen, streefde naar verduidelijking. Piet liet meer zijn hart en gevoel spreken, stelde vragen vanuit verwondering: ‘Remy, je bent de hele tijd zo zingevend bezig, wanneer heb je nou eens helemaal geen zin?’
Die rolverdeling bevalt ons. Het werkt aanvullend en daarmee, als we dit verder ontwikkelen, versterkend. We waren blij met de grote openhartigheid van Remy, de hele sfeer van het gesprek.

Wat bleek? Het donker nodigt uit tot je blootgeven. Tot kwetsbaarheid. En dat is paradoxaal genoeg dan weer een krachtig iets. Dat is interessant in een tijd waarin we steeds meer waarde hechten aan openheid en echtheid, hoe eng dat ook kan lijken. Kwetsbaarheid is ook durf en vrijheid.

We werken nu vijf thema’s uit voor dialogen. We willen ze ook met publiek erbij gaan doen. We noemen er drie: ‘Als je alles hebt, wat heb je dan?’  ‘Kwetsbaarheid als kracht, kun je dat aan?' 'Hoe (on)machtig ben je als executive coach?' 


Zijn er thema’s die je zelf graag gedialogiseerd zou zien, heb je suggesties voor mensen die daarbij passen, laat het ons weten.

Eduard van Holst Pellekaan

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OK